فیلم و عكس‌های نشست تخصصی تربیت اسلامی

تاریخ:پنجشنبه 23 مرداد 1393-05:09 ب.ظ


[http://www.aparat.com/v/vRDVX]

دانلود خلاصه كتاب نگاهی دوباره به تربیت اسلامی


[http://www.aparat.com/v/SVmdg]

[http://www.aparat.com/v/nkGiO]

استفاده از شخصیت‌های ارزنده و صاحب‌نظر در حیطه تعلیم و تربیت، همواره از نیازهای ضروری و مستمر دست‌اندركاران و اولیای مدرسه بوده است. حضور شخصیتی ممتاز چون دكتر خسرو باقری، فرصتی استثنایی را برای مجموعه صلحا و دوره‌آموزش پژوهی همكاران مهیا نمود تا آنچه را كه از كتاب نگاهی دوباره به تربیت اسلامی در طی دوازده ارائه به اشتراك گذاشتند را این‌بار از زبان محقق و نویسنده آن دریافت نمایند. آنهایی كه در حیطه آموزش و پرورش گوهر شناسند، حضور چنین جواهری را مغتنم شمرده و خود را به جمع حاضرین رساندند. خوشبختانه مجموعه صلحا، برای بهره‌جویی دیگر علاقمندان در میان اولیا و همكاران سایر مدارس همگون، اطلاع‌رسانی مناسبی را انجام داد و از این روی ناظر بر آن بودیم كه سالن رمضان مجتمع،‌ تقریبا مملو از شركت‌كنندگان شد.


همانند نشست‌های قبلی، پس از قرائت قرآن كریم، جناب آقای بیگی معلم راهنمای پایه هفتم دوره اول دبیرستان، مجری این برنامه بود. در این جلسه نخست آقای امیر جوادزاده به عنوان دبیر نشست‌های آموزش پژوهی،‌ گزارشی از برنامه‌های گذشته و آینده این دوره‌ها داده و بعد از آن كلیپی كوتاه از ارائه‌های 22گانه گذشته برای حاضران نمایش داده شد. بعد از آن نیز جناب آقای دكتر باقری به جایگاه دعوت شده و ایرد سخن كردند.


آقای دكتر باقری بیش از یك ساعت و بیست دقیقه به مطالب ارزنده‌ای اشاره كردند كه توجه حاضران را به طور خاص به خود جلب نمود. تا آنجا كه برخی از همكاران از شدت شعف، به بیرون از سالن آمده و شروع به قدم زدن كردند! برخی اذعان داشتند كه كار شما سخت تر شد چون ما چنان بهره و لذت بردیم كه دیگر مشكل پسند شدیم. و ...


شركت كنندگان در این جلسه، علاوه بر همكاران مجتمع صلحا، همكاران خواهر و برادر بیش سیزده مدرسه دیگر بودند. همچنین تعدادی از والدین دانش‌آموزان دوره اول و دوم دبیرستان هم در این نشست حاضر شدند.


در كنار تریبون مجری، تندیس‌ها و لوح تقدیرهایی مهیا شده بود كه نشان از برنامه‌ای تجلیل و تقدیر در انتهای جلسه داشت.


قسمت نخست سخنان آقای دكتر باقری بیشتر جنبه مبنایی و نظری داشت و در قسمت دوم بحث با طرح مصادیق و شواهدی در حیطه كلاس درس و مدرسه، نكات كاربردی‌تری در میان‌ گذاشته شد. به رغم اینكه از جناب آقای دكتر باقری تقاضا شده بود كه حدود 50 دقیقه سخنرانی كرده و سپس فرصتی را در اختیار شركت كنندگان داده تا سوالات مطروحه را پاسخ دهند، لیكن بالغ بر هشتاد دقیقه فرمایش كرده و در دقایق پایانی جلسه، كلام را خاتمه بخشیدند. این در حالی بود كه وی بعداً اذعان داشتند كه مطالبشان به انتها نرسیده بود و به اقتضای زمان سخنشان را خاتمه بخشیدند. از این روی بود كه مجری جلسه هم از برنامه پرسش و پاسخ صرف نظر كردند.
البته این امر فرصتی را مهیا نمود تا از آقای دكتر جلسه دیگری را تقاضا كنیم كه به سوالات پاسخ دهند و خوشبختانه ایشان نیز پذیرفتند. به هر روی آثار مستمع خوب و سخنران شایسته داشتن، چنین اقتضایی را هم ایجاب می كند.


پس از سخنرانی آقای دكتر باقری، جناب آقای مهندس میرهادی، مدیر مجتمع آموزشی صلحا با اشاره به مغتنم شمردن این فرصت و سنگ تمام گذاشتن سخنران كه محتوای حدود سه سخنرانی را یك جا به حاضرین تقدیم نمودند، به سیر جلساتی كه به عنوان مقدمه این جلسه برگزار شده بود اشاره كرده و از آقای دكتر باقری و دست‌اندركاران دوره‌های آموزش پژوهی تشكر نمودند و حاضرین را دعوت به همراهی جلسات آتی نمودند.


در ادامه نیز با اعطای تابلوی معرق سوره حمد و اهدا تندیس و كتاب، از آقای دكتر باقری تجلیل و تقدیر شد.


پس از آن، از ارائه دهندگان مبانی دوازده‌گانه كتاب نگاهی دوباره به تربیت اسلامی، كه اغلب معلمان راهنما و دیگر كادر تمام وقت دبیرستان صلحا بودند، با اهدا لوح و تندیس توسط جناب آقای دكتر باقری تقدیر به عمل آمد.


در حاشیه مراسم نیز نمایشگاهی از ارائه‌های صورت گرفته در نشست‌های عمومی و موضوعی در قالب دو دی وی دی و همچنین كتابچه خلاصه كتاب نگاهی دوباره به تربیت اسلامی ایجاد شده بود كه علاقمندان با قرار دادن هزینه مربوطه در جایگاه مشخص، اقلام مورد نیازشان را دریافت می‌نمودند. همچنین برگه‌هایی نیز برای درج اطلاعات ارتباطی به منظور اطلاع‌رسانی سایر برنامه‌ها پیش بینی شده بود كه در كنار پوستر برنامه بازدید و نشست تخصصی هفته آتی قرار گرفته بود.
 آنچه در این جلسه باقی ماند، پخش سرود ملی در آغاز و پخش برگه‌های نظرسنجی در پایان جلسه بود. بعد از اتمام جلسه، گروه فیلمبرداری دوربین 7 شبكه آموزش با برخی شركت كنندگان و مسئولین جلسه مصاحبه‌هایی را ضبط نمودند.
به هر روی خدای بزرگ را به خاطر چنین توفیقی سپاس می‌گوییم و امیدواریم چنین شكری، نعمت‌های افزون را در پی داشته باشد.


سوالات مطروحه از جناب آقای دكتر باقری در قسمت ادامه مطلب
انشاءالله به محض دریافت پاسخ‌های استاد، اطلاع رسانی خواهد شد.

1-    از چه سازوکاری برای تشویق دانش آموزان ممتاز استفاده کنیم تا آنان وابسته به مشوق های بیرونی نشوند و انگیزه های درونی در آن ها حفظ و تقویت شود؟

2-    گاهی در بین روش ها و اصول مطرح شده در کتاب، به ظاهر تعارض هایی دیده می شود (به عنوان مثال روش انذار در مقابل روش تغافل یا اصل عدل در مقابل فضل). به طور کلی ملاک و معیار برای تشخیص روش مناسب هر موقعیت چیست؟

3-    در استفاده از روش «مبالغه در عفو» چه اصولی را باید رعایت کنیم تا منجر به سوء استفاده نشود؟ پرسش دیگر اینکه گاهی به کار بردن این روش باعث القا برخورد تبعیض آمیز بین دانش آموزان خواهد شد، خصوصاً اگر در موارد مشابه برای دانش آموز دیگر مجبور به استفاده از روش «عدل» شده باشیم. اقدام مناسب در این قبیل موارد چیست؟

4-    در خصوص روش «توبه»، آیا باید برای همه دانش آموزان به صورت یکسان عمل شود؟ به عنوان مثال دانش آموزی که همیشه محتاط است و اتفاقاً خطایی از او سر زده با دانش آموزی که اغلب بی احتیاط است و همان خطا را مرتکب شده

5-    در مدارس معمولاً به معلمین و خصوصاً معلمین راهنما توصیه می شود که از ابتدا سنگ بنا را در برخورد با دانش آموزان محکم بگذارند. تجربه نیز نشان داده معلمینی که در ابتدا سهل­گیر هستند پس از مدتی با مشکلات جدی مواجه می­شوند. در حالی که طبق آنچه از کتاب برداشت می­شود اصل «فضل» باید بر «عدل» مقدم گرفته شود. این مسأله چطور قابل حل است؟

6-    گفته می شود «المکارم بالمکاره» و در عمل نیز معمولاً عمل به دستورات دینی و تقید به آن مشکل است. در مقابل ظاهرا غربیها با لحاظ كردن خواست و علائق بچه‌ها، امر یادگیری را سهل و شوق انگیز می كنند. در چنین شرایطی چطور می توان نوجوانان فارغ از عسرت را به مکارم ترغیب کنیم؟

7-    مدارس اسلامی اغلب تلاش می کنند محیطی سالم (یا اصطلاحاً استریل) برای دانش آموزان فراهم نمایند. بسیاری از این دانش آموزان پس از فراغت از تحصیل هنگام ورود به جامعه یا دانشگاه با مشکلاتی مواجه می شوند. چطور می توانیم دانش آموزانمان را برای شرایط اجتماعی خارج از مدرسه آماده کنیم و آنان را از مقابل آفات پیش رویشان حفظ کنیم؟

8-    در مدارس خوب، معلمین راهنما عمدتاً رفتارهای دانش­آموزان را به دقت زیر نظر دارند و اغلب به دانش­آموزان نسبت به رفتارهای نادرست تذکر می­دهند (یا به تعبیر یکی از دبیران موی سپید از ماست می­کشند). با این وصف جایگاه روش «تغافل» کجاست؟

9- در مبنای کرامت، به روش تربیتی تغافل اشاره کردید ضمن قبول این مطلب که دو سومِ روش تاثیر گذاری تربیتی تغافل است؛ لطفا حد و مرز این تغافل را روشن فرمایید و آسیب شناسی این روش تربیتی را مطرح نمایید.

10- لطفا هدف خود را از انتخاب این شیوه نگارشی بیان نمایید. نوع ادبیاتی که در نگارش این اثر به کار رفته است، کمی سنگین به نظر می رسد.

11- چگونه می توان انگیزه مطالعه و یادگیری را در دانش آموزان تقویت کرد؟

12- آیا کنترل شرایط، مثل پیشنهاد به دانش آموز برای دور از دسترس قرار دادن وسایلی مثل: x-box ، تلفن همراه، اینترنت، تلویزیون، و ... در ایجاد تمرکز بیشتر و کاهش عوامل حواس پرتی و مدیریت زمان موثر باشد؟

13- آیا می توان در این نظام تعاملی تعلیم و تربیت، انگیزش را یکی از مهمترین عوامل در ایجاد عمل در بچه ها دانست؟ در این شرایط ، آیا محبت و انس و علاقه به خدا می تواند یکی از مهمترین عوامل ایجاد انگیزش باشد؟ اگر پاسخ مثبت است؟ از چه سنی باید آن را در کودکان شکل داد به چه صورتی؟

14- مباحث جدیدی نظیر آموزش فلسفه به کودکان که در آن بچه ها با نظام استدلال و سنجش سخنان و ... دیگران بیشتر آشنا می شدند آیا می تواند کمک کنند در امر تعلیم و تربیت اسلامی ؟ در چنین نظام فکری ، هنگامی که کودکان به سن تکلیف می رسند چگونه می توانند اطاعت از همه دستورات الهی را که ممکن است دلیل خیلی از آن ها را نیز نفهمند را انجام دهند؟

15- در سنین قبل از دبستان، تربیت دینی یا مقدمات آن چگونه می تواند انجام پذیرد؟

16- در فصل دوم کتاب (چالش های تربیت دینی در قرن 21) به موضوع شبه تربیت اشاره شده به عقیده حقیر به گونه ای می توان برداشت دوگانه داشت. یک برداشت ضرورت استفاده از شبه تربیت در جهت تربیت اصیل است و برداشت دوم ضرورت پرهیز از آن . در جلساتی که با کارشناسان داشتیم این دو برداشت وجود داشت. از جناب دکتر تقاضا دارم به صورت شفاف و صریح ابراز عقیده فرموده و با مثال های رو شن این مهم را تبیین نمایید.

17- اگر قرار است که ذات درونی انسان ها رفتارها را تعیین کند، چگونه می توانیم آن را در مسیر درست قرار دهیم، چون می فرمایید محیط نمی تواند تاثیر تربیت آفرین چندانی داشته باشد.

18- احتراما در بیانات جنابعالی هدف مطالبی فرمایش گردید که ابهاماتی در بر داشت:

1-    فرمودید همه مخلوقات هدف ندارند مثلا رودخانه نقطه پایان دارد و هدف ندارد؟ در فلسفه صدرایی اثبات می گردد که همه مخلوقات هدفی را دنبال می کنند حتی یک برگ درخت که در جوی میرئد به دنبال هدفی است. عالم در حرکت به سمت هدف است.

2-    با توجه به بند فوق بهتر است تقسیم بندی عمل را انجام دهیم تا مشکل هدف حل شود مثلا عمل صالح عمل احسن

3-    فرمودید هدف ها وایل را تحت شعاع قرار می دهند، این فرمایش مطلوب نیست اگر عمل حاکم باشد هدف مشخص و وسیله را در اختیار و کنترل می گیرد. ضرب المثل قدیمی هدف وسیله را توجیه نمی کند.

4-    مثال زراعت انسان در قرآن را فرمودید. قرآن کریم زارع بودن را فقط مختص خداوند سبحان می داند بلکه انسان را به عنوان حرث یا حارث می شناسد.

5-    آیا همیشه تحقق تئوری از خود تئوری مهم تر است؟ مثال تئوری خرابکارانه

6-    امام معصوم علیه السلام جلوه و مظهر حضرت باریتعالی است بنابراین اینکه فرمایش شد معیار دوم است جمله صحیحی نیست. خداوند معیار 1 است معنی و مفهومی ندارد. دسترسی به خداوند سبحان وجود ندارد سپس جمله زائدی است که بگوییم معیار 1.

7-    امیرالمومنین علیه السلام حق محض است نه همراه حق. حق تصور ذهنی است وجود خارجی ندارد. بنابر این خود حق نمی تواند الگو باشد بلکه آن وجود خارجی است که می تواند الگو قرار گیرد .

 




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.